"Wojenni chłopcy"

Do broni panowie!

Ktoś w 39 takie hasło rzucił.

A każdy z was poszedł walczyć w Polski obronie,

Nie wiedząc czy do domu powróci.

Janku tak na długo cię z Leną wojna rozdzieliła.

Nacieszyć się długo sobą nie pozwoliła.

Na syna nie dane ci było spojrzeć?

Tak już jest - ktoś musi pomrzeć.

Z tobą Władku też bardzo marnie -

To u Niemców, to u Sowietów męczarnie.

I dobrze, że Ruda to nie zmartwienie

Lecz pośród wojny słodkie ukojenie.

Bronku ty ciągle, z wrogiem wojujesz,

A zaraz potem Wandę z opresji ratujesz.

Nie masz ty wśród trudu tego,

Chwili by zaznać życia spokojnego.

Michale - bawidamku, gdy nie walczysz z Niemcami,

Pędzisz na randki ze swoimi paniami.

A jednak w sercu twym ważne zapytanie,

Czy Celina to twoje prawdziwe kochanie?

I tak to się stało chłopcy wojenni,

Że przez wasze czyny nazwano was - Cichociemni!

Autor: Zadumana_13/Daria Hyjek z Facebooka