"Wojenna dziewczyno"

Ech, moja miła, wojenna dziewczyno jakie Ci przyszło wieść życie?
Wśród kurzu bitwy, wśród smutku i strachu , kochać i płakać w ukryciu.

Hej Leno słodka, tobie to przyszło w osobie Janka wybawienie.
A teraz tylko wydawać się może, że miłość ta poszła na stracenie.
Ty sama, samiutka na tym wielkim świecie, nie wiesz gdzie przyjaciele Twoi,
Jednak gdzieś, nie daleko, że zginęłaś każdy się boi.

A Tobie Ruda, na co to przyszło, że ludzi na śmierć skazujesz?
I niby ten wszechmogący Bóg, ilu wrogów zginie, rachujesz.
Masz jednak w swoim życiu, ukojenie słodkie jak sen.
Iż Władek bez wahania, oddałby za Ciebie życie swe.

Wando kochana, Wando przemiła, a z Tobą jaki to los?
Że Ciebie życie zawsze wysyła, na lęku i żalu stos.
Wojenka dla Ciebie taki ma scenariusz, że z niedolą zmagasz się...
A Bronek jak zwykle daleko, sama nie wiesz gdzie.

Przed Tobą Celino bardzo trudna droga...
Nie wiesz czy za rogiem spotkasz przyjaciela, czy wroga.
I nie wiesz czy Michał pokocha Cię jak dawniej,
Czy inna kobieta znów mu serce skradnie?

Tak jest w waszym życiu, wojenne panienki
Zamiast się bawić, za pistoletem kryjecie swe lęki...

Autor: Zadumana_13 / Daria Hyjek z Facebooka