Strona główna Nasze wiersze


Bohaterowie tamtych lat
Wpisany przez Aneta, Warszawa   
niedziela, 25 listopada 2012 16:08

Bohaterowie tamtych lat

Było ich czterech
Młodych, dzielnych, walecznych,
Choć każdy z nich inne marzenia miał,
Chcieli walczyć o swój kraj.

Bóg, Honor Ojczyzna !
Wartości te każdy z nich za sztandar miał.
Polska w ich sercach, a w ręku broń
Niemiec niestraszny czy dzień, czy noc.

Szli razem ramię w ramię,
Czterech przyjaciół, w AK każdy ich znał:
Władek, Janek, Bronek i Michał.
Każdy z nich żołnierz na schwał.

Wiele razem przeszli dróg,
Nieraz śmierć zajrzała w oczy
Hej! Cichociemni Poszliście w bój,
By Polskę z niemieckiej wyrwać mocy.

Wojna skończona opłacił się trud
Lecz nowy czai się wróg.
Znów zagrożenie zagląda w oczy,
Nie złożył ł broni żaden z Was,
O Polskę bój się toczy.

Sowieci w Polsce wiodą prym,
A Wy walczycie dzielnie,
Bo Polska wolna musi być i samodzielna.

Zamiast nagrody za wasz trud,
Wciąż nowe są szykany.
Zwonariew sprawdza każdy ślad,
By zakuć Was w kajdany.

Lecz przyjdzie kiedyś taki czas,
Że powie każde dziecko:
"Dziękuje dzisiaj każdy z nas za wasze bohaterstwo"

Choć w trudnych czasach Wam przyszło żyć,
Choć Janek oddał życie młode,
Polska upomni się o każdego z Was
Bohaterowie tamtych lat.

 

 

Autor: Aneta Kruk

 
Wojenni chłopcy
Wpisany przez Daria, Padew   
poniedziałek, 19 listopada 2012 19:39

"Wojenni chłopcy"

 

Do broni panowie!

Ktoś w 39 takie hasło rzucił.

A każdy z was poszedł walczyć w Polski obronie,

Nie wiedząc czy do domu powróci.

 

Janku tak na długo cię z Leną wojna rozdzieliła.

Nacieszyć się długo sobą nie pozwoliła.

Na syna nie dane ci było spojrzeć?

Tak już jest - ktoś musi pomrzeć.

 

Z tobą Władku też bardzo marnie -

To u Niemców, to u Sowietów męczarnie.

I dobrze, że Ruda to nie zmartwienie

Lecz pośród wojny słodkie ukojenie.

 

Bronku ty ciągle, z wrogiem wojujesz,

A zaraz potem Wandę z opresji ratujesz.

Nie masz ty wśród trudu tego,

Chwili by zaznać życia spokojnego.

 

Michale - bawidamku, gdy nie walczysz z Niemcami,

Pędzisz na randki ze swoimi paniami.

A jednak w sercu twym ważne zapytanie,

Czy Celina to twoje prawdziwe kochanie?

 

I tak to się stało chłopcy wojenni,

Że przez wasze czyny nazwano was - Cichociemni!

 

Autor: Zadumana_13/Daria Hyjek z Facebooka

 
Wojenna dziewczyno
Wpisany przez Daria, Padew   
wtorek, 13 listopada 2012 00:00


"Wojenna dziewczyno"

Ech, moja miła, wojenna dziewczyno jakie Ci przyszło wieść życie?
Wśród kurzu bitwy, wśród smutku i strachu , kochać i płakać w ukryciu.

Hej Leno słodka, tobie to przyszło w osobie Janka wybawienie.
A teraz tylko wydawać się może, że miłość ta poszła na stracenie.
Ty sama, samiutka na tym wielkim świecie, nie wiesz gdzie przyjaciele Twoi,
Jednak gdzieś, nie daleko, że zginęłaś każdy się boi.

A Tobie Ruda, na co to przyszło, że ludzi na śmierć skazujesz?
I niby ten wszechmogący Bóg, ilu wrogów zginie, rachujesz.
Masz jednak w swoim życiu, ukojenie słodkie jak sen.
Iż Władek bez wahania, oddałby za Ciebie życie swe.

Wando kochana, Wando przemiła, a z Tobą jaki to los?
Że Ciebie życie zawsze wysyła, na lęku i żalu stos.
Wojenka dla Ciebie taki ma scenariusz, że z niedolą zmagasz się...
A Bronek jak zwykle daleko, sama nie wiesz gdzie.

Przed Tobą Celino bardzo trudna droga...
Nie wiesz czy za rogiem spotkasz przyjaciela, czy wroga.
I nie wiesz czy Michał pokocha Cię jak dawniej,
Czy inna kobieta znów mu serce skradnie?

Tak jest w waszym życiu, wojenne panienki
Zamiast się bawić, za pistoletem kryjecie swe lęki...

 

Autor: Zadumana_13 / Daria Hyjek z Facebooka

 

 
Więcej artykułów…
<< pierwsza < poprzednia 11 12 13 14 15 następna > ostatnia >>

Strona 14 z 15

Czas Honoru Czas Honoru

Ankieta

Czy Twoim zdaniem, serial przyczynił się przywrócenia pamięci o cichociemnych oraz żołnierzach wyklętych?
 

Z planu serii "Powstanie"

Wyszukaj na stronie

Ostatnie komentarze